Column van Ds. Marja de Jager Column van Ds. Marja de Jager
Op zaterdag ben ik altijd nog wel een tijdje met de dienst voor zondag bezig en op de zondag zelf begint mijn dag om 7.00 uur omdat ik ruimschoots tijd van voorbereiding nodig heb. Ik had eens een docent die zei: ‘de preek is pas af als je hem gehouden hebt’. En zo ervaar ik dit ook. Pas na de zondagse eredienst wanneer ik met een kopje koffie op de bank plof, is de preek klaar. En hoe zeer ik ook geniet van een vrije zondag, wat zal ik dit de komende weken missen. Een preek of overdenking schrijven voor een website of voor op facebook is toch anders dan wanneer die uitgesproken wordt vanaf de kansel. Zo’n preek communiceer je op een heel directe manier. Daarbij komt dat een preek is ingebed in de liturgie. Liederen, gebeden, Bijbelteksten en preek hangen nauw met elkaar samen. En samen verklanken ze het samenspel tussen God en mens. Tijdens een dienst kan het zomaar voorkomen dat je voelt: hier gebeurt iets wat mijn verstand te boven gaat. Hier raken hemel en aarde elkaar. Hier gebeurt iets van God!
Geen kerkdiensten de komende weken. God zal dit wel snappen. En Hij zal blij zijn met elk initiatief waarin gemeenten proberen de lofzang gaande te houden en het Woord te laten klinken. Al is het via de website of facebook. En als mens ván God en mens vóór elkaar vindt God er behagen in als we  – juist in deze onzekere tijd waarin het coronavirus heerst – elkaar weten te vinden op een passende manier en solidair zijn met elkaar. Nu komt het er echt op aan te laten horen en zien wat het betekent om elkanders naaste te zijn, om te delen van wat je hebt, om elkaar niet in de kou te laten staan. Natuurlijk houden we ons daarbij aan de richtlijnen van het RIVM en van de regering. Maar de Geest waait waarheen Hij wil en bevat genoeg vuur om bij ons allemaal een vlam van liefde, geduld, vertrouwen, te doen ontsteken.
Geen kerkdiensten de komende weken. Wel de blijvende verbondenheid van God met ons, wat zich vertaalt in een mens voor een mens te zijn.
terug