Jaargang 34 nr. 5, mei 2019

Jaargang 34 nr. 5, mei 2019

Nooit meer…?
De meeste ouderen hebben in hun jeugd vreselijke beelden gezien van doden en uitgemergelde overlevenden in concentratiekampen, van verwoeste steden, van honger en hongertochten. Altijd hoorden we ook: 'Dit mag nooit meer gebeuren.' Maar wat de grondslag was van de gruwelen die mensen meemaakten en zagen? Waar kwamen die expansiedrift en de leer en praktijk van een 'zuiver /arisch ras, een edelgermaans Herrenvolk' vandaan die Hitler ging uitvoeren toen hij vanaf 1933 Rijkskanselier was?

Een harteloos programma
Het eerste is: 'Het Germaanse of Arische ras is verre superieur boven alle andere mensenrassen', al in 1935 vastgelegd in de rassenwetten van Neurenberg 'ter bescherming van het Duitse bloed en de Duitse eer'. Voor 'minderen' was geen plaats in het ideale rijk van Hitler. Een Duitser had Duits bloed en diende het vaderland. Alle seksuele relaties tussen niet-Joodse Duitsers en Joden zijn verboden om de Duitse natie zuiver te behouden. Na 1936 is dit ook toegepast op zigeuners, negers en hun nakomelingen. Bij een foto van een Duits-Afrikaanse jongen uit die tijd staat als bijschrift: 'Erfelijk ziek! Rijnlandbastaard'; 'Een levend symbool van het treurigste verraad aan het blanke ras.'

Het tweede is: 'Lebensraum'. Oorspronkelijk het leefgebied van een diersoort, wordt vanaf 1901 toegepast op de mens als het minimale gebied dat een 'volk' nodig heeft om in zijn voedsel- en grondstoffenbehoefte te voorzien. In binnen- en buitenland moest het 'Herrenvolk' meer ruimte krijgen.

De uitvoering
Binnenslands werden mensen die niet aan de bloei van Rijk en Volk bijdroegen uitgeschakeld als nutteloze ballast. Meer dan 70.000 mensen met lichamelijke of 'geestelijke' gebreken werden systematisch vermoord (Aktion T4) als niet waardig om te leven, evenals meer dan 200.000 zieken. Homoseksuelen en 'Asozialen' (kwetsbare mensen aan de rand van de samenleving) gingen het kamp in – niet om ze te verbeteren, maar om ze te 'vernietigen door arbeid', net als wie tot meer dan vier jaar was veroordeeld en 'minderwaardige volken': Joden, Roma, Sinti, Tsjechen, Polen, Oekraïners, Russen, Aziaten. Sommige jonge mensen van arabische, turkse of berberafkomst in ons land hebben moeite met de politiek van Israël en zien de oplossing in het uitroeien van het joodse volk. Ook zij zouden onder de wetten van Neurenberg vernietigd zijn als er toen net zovel in Duitsland hadden gewoond als nu West-Europa.
Buitenslands vergrootte het Rijk zijn 'Lebensraum' door vooral in Oost-Europa zijn grondgebied, voedsel- en grondstoffenvoorraden uit te breiden ten koste van miljoenen mensenlevens.
Hitler heeft geleerde theorieën en begrippen uit de biologie als Lebensraum en Eugenetica (veredeling van gewas of vee) gebruikt, misbruikt, als programma voor het bevorderen van de superioriteit van het 'Derde Rijk'. Bij wie zo'n bewind bedenken en uitvoeren is alles wat maar aan een menselijk hart doet denken verdwenen. Ze zijn levensgevaarlijk voor miljoenen individuele mensen, voor de vrede onder de mensen en voor compassie met ieder mens.

De rechtsstaat: Een menselijk hart
Godzijdank leven we nu alweer meer dan zeventig jaar in een rechtsstaat. Die beschermt ons tegen ongebreideld geweld vanuit de staat. Gedachten als: 'wij zijn beter dan anderen', 'onze beschaving staat op hoger peil dan die van anderen', 'onze bevolking moet geen homoeopatische verdunning van de wereldbevolking worden' steken soms de kop weer op. Ze zijn misschien wel aantrekkelijk, ze zijn ook een vruchtbare kiemgrond voor geweld. Tegen zulke gedachten en zulk geweld is de universele verklaring van de rechten van de mens uit 1948 een wereldwijde bescherming! 'Iedereen wordt vrij en met gelijke rechten geboren. Wie je maar bent, waar je ook bent.'
Gelukkig heeft onze samenleving wel een hart. Voor lastige,  onaangepaste mensen zoeken we een plekje, Met veel liefde en inzet verzorgen we mensen die ziek zijn of een beperking hebben. Criminelen krijgen een rechtvaardig proces. Na hun straf komen ze schoon, heel en gezond weer naar buiten en doen ze – hopelijk verbeterd – mee in de samenleving. Al deze mensen die stierven door het nationaal-socialisme zijn oorlogsslachtoffers als de soldaten, de helden en de joden. Daarom moeten we hen blijven gedenken.
 
terug