Jaargang 35 nr. 12, december 2020

Jaargang 35 nr. 12, december 2020
Maar dit jaar is het anders, dit jaar komen we met Sint niet bij elkaar, Net zoals al die andere familiefeesten binnen zoveel families, die dit jaar afgeblazen zijn.

Als ons hart dan misschien nog van verwachting klopt…. is het dan nu vooral niet voor de regelmatige persconferenties die het kabinet geeft over de corona-maatregelen!
En ach, op het moment zelf is de grootste spanning er meestal al af…omdat alles al van te voren bekend is.

We hopen op goede berichten: dat we met de Kerstdagen met wat meer mensen bij elkaar mogen komen in onze huizen, dan momenteel nog toegestaan is.
We hopen, maar vrezen, tegelijk dat er van veel versoepeling nog geen sprake zal zijn: en dat ook de kerst dit jaar anders gevierd zal worden dan voorgaande jaren.

Hoe het ook gaat worden - waar het om gaat met Kerst - verandert niet. Je kunt er alleen op veel verschillende manieren naar kijken. Als naar een diamant; het licht valt er op zoveel manieren op en dat maakt diezelfde diamant steeds weer anders.

De woorden die hier zojuist al zijn gebruikt: hoop, verwachting en vrees, zijn de woorden, die helemaal passen bij deze tijd van het kerkelijk jaar…de tijd van Advent en kerst.
Vrees, ja dat hebt u goed gelezen. In de eerste hoofstukken van Lucas, waarin ons het kerstevangelie wordt verteld, komt dit woord een paar keer voor.
Vrees - een ouderwets woord - wat voor mij niet samenvalt met bang zijn, zoals het in de inmiddels vertrouwde Nieuwe Bijbel Vertaling wordt gezegd. Vrees, dat woord dat heeft zoveel meer in zich: spanning, huiver en ontzag.
Vrees niet, wordt er gezegd door de engel Gabriël tegen Maria, voordat deze engel haar vertelt, dat zij in verwachting is van een kind, waar het volk, waartoe zij behoort al eeuwen naar uitziet.
Vrees niet, terwijl op dat moment haar vertrouwde wereld instort: als uitgehuwelijkt meisje zwanger, wat staat haar te wachten?  Haar hele bestaan wordt door de boodschap van de engel ontregelt.

Toch geeft zij zich over aan wat de engel zegt, wat er staat te gebeuren. Onder haar hart, groeit het kind, waarvan de profeten hebben gedroomd.
Vol verwachting is Maria!
Over die verwachting zingt ze het uit, maanden later als zij haar nicht Elizabeth ontmoet.

Zingt zij het uit over haar kind, die de goedheid van God, de Eeuwige zal realiseren, bewerkstellingen.
Steeds opnieuw ben ik onder de indruk hoe politiek geladen haar woorden zijn. 

De groten op deze aarde, de machthebbers, zij zullen het onderspit moeten delven. De eigenwaan en de heersende moraal van het eigenbelang moeten van hun troon gestoten worden; die mentaliteit, die krijgt de roe! Zodat de armen, de verdrukten, de kwetsbaren, deel kunnen krijgen aan dat leven, wat wij het goede leven noemen.

Maar dat gaat zomaar niet: dat levert conflicten op, roept weerstand op!
Wij zitten er middenin. Wij maken op dit moment mee, hoe onrustig het in de wereld is en hoe die onrust dichtbij is in onze samenleving.
In Wit–Rusland, hoe de bevolking, aangevuurd door strijdbare vrouwen, weekend in, weekend uit, eisen dat de huidige corrupte machthebber het veld moet ruimen. Wat zetten zij daarvoor onnoemelijk veel op het spel.

Black lives matter: willen wij het wel horen, dat een deel van de Nederlandse bevolking lijdt onder discriminatie? Of vinden wij dat overdreven?

Lijden wij nog mee met provinciegenoten met ernstige aardbevingsschade, die hun leven zo aantast? Aan wie geen recht wordt gedaan door instanties die hen van het kastje naar de muur sturen.
Ach, te veel om op te noemen, wat op ons afkomt via TV en de krant.

Is het rechtvaardig dat de rijke landen al op voorhand het merendeel van de beschikbare vaccins tegen COVID naar zich toe hebben gehaald? Maar voor al die talloze mensen, die wonen in landen, die de zaken minder goed op orde hebben, moeten helemaal achteraan sluiten in de rij. Zal er voor hen wel een vaccin zijn, terwijl de gevolgen van de pandemie voor al die mensen, die nu alles ontberen vele malen groter zijn? Kan dat echt niet anders, of laten wij het gebeuren?

Maakt het ons onrustig…Ik hoop het!

Maria, zingt in haar loflied het verlangen van haar volk uit. Over Israëls God, die door zijn Zoon, haar kind, zijn liefde en goedheid wil doen toekomen, juist aan hen allen, die niet in tel zijn, bij de machtelozen. Hen die altijd weer overgeslagen worden.

Als wij in het spoor van dat Kind, Jezus Messias willen leven, dan worden wij uit onze behagelijkheid getrokken, waarnaar wij juist met Kerst zo verlangen.

Hoezeer wij elkaar ook van harte goede, vredige en sfeervolle kerstdagen gunnen…juist dit jaar, toch wil het evangelie van kerst ons ontregelen, immers deze boodschap “uit den hoge” trekt ons uit het dagelijks bestaan naar daar waar geen vrede en gerechtigheid is. Daarvoor is Jezus onze Heer gekomen… Redder, Hij die het goed maakt, die het recht herstelt. Vrede op aarde…!
Die verwachting, waar Maria over zingt, is onze wereld omgekeerd!

Gaat ons hart daarvan kloppen…?

Foto: Google, historische kerstgids 19, Feiten over kerst, licentie: vrij
 
terug