Jaargang 35 nr. 6, juni 2020

Jaargang 35 nr. 6, juni 2020
De Bijbel is één groot verhalenboek. Geschreven om onze eigen levenswandel / levensverhalen aan te toetsen.
Vanaf Genesis tot en met Johannes op Patmos. Een persoonlijk voorbeeld: Bij mijn weggaan uit Woldendorp vroeg iemand mij, toen we samen achterbleven in de kerk: “waarom ga je nou weg, dat is toch helemaal niet nodig?”
Ik antwoordde: “Weet je waarom Mozes het beloofde land niet in mocht? Omdat hij iets deed tégen het godsvertrouwen in; hij sloeg op de rots, terwijl God hem vroeg tot de rots te spréken. Mozes was zo klaar met het gemopper van het volk, wat altijd eindigde met: heb je ons daarom uit Egypte bevrijd, om hier te sterven? Door dit zeggen werd Mozes zo boos, dat hij uit  alle macht op de rots sloeg. Toen zei God: om dit gebeuren ga jij het beloofde land niet binnen. Ik zal jou het land laten zien, maar je mag er niet binnengaan.” “Weet je” zei ik, “ik heb hier iets gedaan wat het godsvertrouwen verstoorde en je weet best wat ik bedoel. Ik handelde als Mozes uit boosheid, daarom kan en mag ik jullie beloofde land niet meer bewonen.” De man vond het onzin want, zei hij:  “je had ook nog eens groot gelijk.” “Ik vind fijn,” zei ik, “dat je dat zegt. Dat zeggen wij ook van Mozes. Maar ik heb wel iemand beschadigd.” Ineens wist ik het: dáárom staat dit over Mozes beschreven. Niet om Mozes alleen, maar om iedereen, die gelooft dat God enkel liefde is. Een voorganger dient daar, dienende, in voor te gaan. Dat is wat de verteller in dit verhaal aan ons wil uitleggen. Ieder weet zelf wel, wanneer het je gebeurt. Weet van zichzelf wel, wanneer je in je boosheid te ver gaat. Begrijpelijk, maar je hebt op dat moment je waarde verloren, je godswaarde verspeeld. Het is het verschil tussen goed en nét níet goed. En, zoals een halve leugen een hele leugen is, zo is ‘net niet goed’ fout. Waarom? Omdat het niet ten gunste van de naaste is. Gods liefde tot alle mensen is daarmee in het geding. Dat is het antwoord op onze vraag: “Waarom God, doe je dit Mozes aan? Is dat wel eerlijk?” Ja, want Mozes wist wel beter. Hierdoor had hij zijn Godswaarde verspeeld. Boosheid zegt alles over jezelf, niets over de ander. Voor de ander, hoort een voorganger of een volksleider als Mozes, empathisch, inlevend te zijn en te handelen.

Bij het opruimen kwam ik het boek van Douwe van der Sluis tegen, “De Bijbel lezen”. Wat ik ooit in veel leerhuizen heb gebruikt. Ik was vergeten dat ik het had gekregen en de gever er iets voorin had geschreven, wat mij diep raakte:

Lieve moe,                                           26 (11) -7 –1988
De krant gekocht in Rotterdam; lezend in de trein naar Groningen viel mijn oog op Spijkerboer’s recensie over dit
boek en eigen interesse plus de nieuwgierigheid of ik dit boek kan aanbevelen “hoe – lees – ik – de – bijbel -”
deden mij de recensie uitknippen. Gedeelde interesse en nieuwsgierigheid  maken het boek verder tot cadeau.
En wellicht vier ik volgend jaar je verjaardag weer eens mee.
Een goed jaar gewenst.            je jongste zoon Theodoor.

Waarom raakt mij dit zo?, dacht ik. Omdat raken, aanraken, grond onder je voeten krijgen is! En dat is nou net
de kern van geloven. Waar geloven we in? Wat beweegt ons wekelijks de gang naar de kerk? Om uitgelegd te krijgen wie God is? Ten diepste, denk ik, is het een verlangen om (aan)geraakt, gekend, gehoord te worden, om nieuwe energie te ontvangen. Alle Bijbelverhalen bewegen in die richting, die van ontferming en mededogen, hoop, verlangen en gezien worden. Alles waar een mens naar hunkert. Én… behandel de ander zoals jezelf behandeld zou willen worden! Niet meer, maar vooral ook niets minder. En zoals Ik in mijn vorig artikel schreef:
Basis van dit alles is dat de Bijbel, als Oosters boek, derhalve ook zo gelezen en verstaan dient te worden. Waar het niet gaat om de letter van het geschrevene, maar om de Geest, de Ziel, de bezieling van het geschrevene.
In het boek “De Bijbel lezen” van Douwe van der Sluis, gaat het dáárover. Ons zelf leren kennen zoals we bedoeld zijn. Over God, niet als een persoon, maar als een kracht. Over Jezus die uitlegt en leeft naar de bedoeling van dat geschreven Woord. Over Mozes en de profeten. Over God, Jezus, Geest en jij en je naaste. Ja, het belangrijkste is de liefde tot de medemens, de naaste. Daar word je pas echt vrolijk van, daarmee dien je God en elkaar.
 
Ik eindig met een omschrijving zo ik ervaar waar het om gaat. “De Kern van het geschreven Woord”:
“Leven en Laten leven”
Zo verwoordde Jezus
de boodschap over God.
Dat is Jezus’ missie aan mensen,
niet door macht,
maar mét kracht!

Macht is
graaien, binnenhalen,
er zelf beter van worden.
dogma's verzinnen om zeker
te zijn van eigen vooorrang.
geld, hebzucht en eerzucht.

Kracht is wat je geeft!
Is steun, troost, mededogen,
is 'zelf en de ander', 'samen op'
is liefde, is "Leven en laten leven"!
Zo kan God worden wie Hij wil Zijn;
wonend, onzichtbaar, in mensen.

Foto: Wikimedia. English Papaver in the Stone, licentie: GNU Free Documentation License
 
terug