Jaargang 37 nr. 2, februari 2022

Jaargang 37 nr. 2, februari 2022
Wat we zagen bij Jacobine Geel was zo indrukwekkend; daar wil ik het graag over hebben. Zodat het niet vergeten wordt! Om het ons eigen te maken en… als troost in deze roerige, chaotische coronatijd.
Jacobine had vier gasten uitgenodigd om het kerstgebeuren op eigen wijze aan het licht te brengen.
Heel interessant, ik beperk me tot twee.

Arthur Japin, over het boek: “De jongen, de mol, de vos en het paard” van Charlie Mackesy wat Arthur Japin vanuit het Engels in het Nederlands vertaalde. En ds. Arjan Broers die in 2021 vanuit zijn journalistieke loopbaan predikant is geworden in de Dominicuskerk te Amsterdam.
Deze twee, beide betrekking hebbend over het omgaan met mens, dier, natuur, en dat in samenhang met de hedendaagse theologie midden in deze wereld anno 2021.   
   
We hebben dit boek “De jongen, de mol, de vos en het paard” aan al onze kinderen op Sinterklaas cadeau gedaan, met een gedicht over: “Een hedendaagse Bijbel”. Dit boek vertolkt eerbied en een wijsheid voor mens en dier. Alle christelijke waarden, als het ware vergroot en op elk mens en dier toegepast. Echt een aanrader! Geen leesboek maar korte wijsheden die allemaal op zichzelf staan. Die ons het leven leert verstaan.  Boek vol tekeningen met kleine maar rake teksten. Ongestoord over liefde schrijvend. Bv.: wat is het moedigste wat je ooit gedaan hebt, vraagt de jongen? Door te zeggen: “Help”, antwoordt het paard. Zo simpel, je moet het wel durven! Teksten over mensen, die kwetsbaar durven zijn. Troost daaruit halen!

Ds. Arjan Broers heeft een bijzonder jaar achter de rug. Hij is van journalist predikant geworden. Van de buitenkant gadeslaan en verslaan tot predikant midden tussen de mensen. En, zoals hij zelf zegt, niet weg kan lopen, maar moet blijven om mensen nabij te zijn. ”Van de hemel en de aarde durven zijn”, is zijn persoonlijke drijfveer. Wat bedoel je daarmee? vroeg Jacobine.  Dat ik snap dat mijn leven niet om mij draait, maar dat ik van het leven ben. Dat ik daaraan kan bijdragen. En er op durf vertrouwen dat het leven dan ook goed voor mij zal zorgen. Van de hemel durven zijn. Religie doet er niet zoveel meer zo toe. Elk individu is met eigen belang bezig en vergeet dat wij zelf met de klimaatvervuiling de aarde laten verloederen.

“Van de hemel durven zijn” heeft alles te maken met eigen verantwoordelijkheid nemen en samen dat onder ogen zien. En heeft ook alles te maken met het kerstgebeuren. Dat het grote, absolute, wat wij God noemen, zo concreet wordt in die éne mens.

Kerst: het goddelijke wordt mens. Jozef en Maria moesten gedwongen op reis. Het vredige tafereel van stalletje, kindje, van herders en dieren, wijzen en sterren, dat vredige tafereel, is omgeven door chaos. Ook wij zitten zelf nu midden in een chaos. Chaos over corona, chaos voor de vluchtelingen op Laos en veel meer plekken. God laat zijn gezicht niet zien als het ons goed gaat, maar juist in de chaos komt God op aarde.
Het verhaal uit Lukas is in deze tijd zo herkenbaar en toetsbaar. We leven in eenzelfde chaotische tijd als toen daar bij de geboorte van het kind. Dat is kerst voor mij. Dat door alle chaos heen, hemel en aarde zich verbinden, zich verhouden tot elkaar. Waaraan wij ons kunnen optrekken en weten dat wij er toe doen!
De Bijbel is een verhalenboek en geen geschiedenisboek. Het past in alle tijden. Zo versta ik de Bijbel.
Zo kwam kerst 2021 heel dichtbij. We waren ontroerd omdat wij ook op deze wijze de Bijbelverhalen vertalen, en ons eigen maken.

Laten wij onze eigen verhalen aan elkaar doorvertellen, zoals Eelkje de Vries het de vorige maand deed.
We waren ontroerd door haar eerlijkheid en openheid. Verhalen verbindt, dat leert de Bijbel ons.
Daardoor verbinden hemel en aarde zich, dat is mijn vaste overtuiging.

Foto: : Winter, licentie: De Zalige Zalm
 
terug