Taakgroep Pastoraat Taakgroep Pastoraat
En we hebben gemerkt dat dit in de gemeente op prijs werd gesteld. En daarbij ging het niet alleen om het pastoraat op initiatief van de predikant, pastor of ouderling, maar ook om het onderlinge pastoraat tussen gemeenteleden. Het omzien naar elkaar tussen gemeenteleden onderling schept een band die in deze tijd van beperkingen van grote waarde is en die meehelpt om onze geloofsgemeenschap door deze tijd heen te dragen. Ieder kiest daarbij de vorm die het beste bij haar/hem past: een kort praatje, een lang telefoongesprek, een appje, etc. Die persoonlijke invulling maakt dat wij als gemeenteleden kunnen doen waar we goed in zijn en zodoende kunnen we ons hart laten spreken: het is iets wat we graag doen. Onze onderlinge betrokkenheid kan hierdoor groeien en onze onderlinge band versterkt hierdoor. Dat is zowel een ‘geneesmiddel’ tegen mogelijke eenzaamheid als een sterke motivatie om iets voor een ander te doen. Uit onderzoek blijkt dat het omzien naar elkaar onze hulpvaardigheid versterkt, bijvoorbeeld door het doen van boodschappen of klussen of eten brengen. In de afgelopen tijd hebben we hiervan veel mooie voorbeelden gezien. En dat is niet alleen van toepassing voor onze gemeenteleden onderling, maar ook voor anderen in onze samenleving. Want bij onze leefwereld als christen hoort immers ook dat wij meeleven met onze buren en kennissen, die misschien niet tot onze gemeente behoren. Wij doen dan waartoe de Vlaamse psychiater Dirk de Wachter oproept: ‘Deel uw verdriet met uw naaste’. Dat helpt om het leven aan te kunnen. Vanuit onze taakgroep Pastoraat onderstrepen we het belang van deze oproep en het belang van onderling pastoraat. We vertrouwen erop dat dit onze gemeente ook in de komende weken en maanden blijvend gestalte zal krijgen: omzien naar elkaar, liefde delen in navolging van onze Heer, zodat we in deze moeilijke tijd het leven aan kunnen.
Namens de taakgroep Pastoraat,
Frans Geluk
terug