Verslag bijeenkomst pastoraat op 9 december 2019 Verslag bijeenkomst pastoraat op 9 december 2019
Taakgroep Pastoraat
De taakgroep Pastoraat besteedde in haar vergadering in december 2019 aandacht aan de afstemming tussen geestelijke verzorging en pastorale aandacht vanuit onze gemeente. Daartoe had de taakgroep mevrouw Sjoukje Eringa, geestelijk verzorger van verpleeghuis Vliethoven en zorgcentrum Damsterheerd uitgenodigd om van gedachten te wisselen over dit onderwerp. Zij schetste aan de hand van voorbeelden uit haar eigen praktijk hoe zij bewoners bijstaat in het zoeken naar antwoorden op levensvragen waar zij mee worstelen. Een bewoner van 46 jaar, die in korte tijd zijn leven totaal heeft zien veranderen: hij, die volop in het leven stond en nu onder ogen moet zien hoe klein zijn wereld is geworden, vraagt zich af wat hij nu nog betekent en welke zin zijn leven nog heeft. Een levensvraag als een uiting van machteloosheid en frustratie, met daarachter een verlangen om ondanks alles weer een betekenisvol leven te vinden. Aandacht daarvoor van willekeurig wie (familie, een pastor, een ouderling) kan het vermogen van een patiënt om met de ziekte om te gaan versterken. Aandacht door een geestelijk verzorger kan licht werpen rondom aanvaarding en het vinden van een nieuwe zingeving. Nee, vaak is er geen antwoord en al helemaal geen oplossing. De geestelijk verzorger is erbij, stelt een vraag en nog een vraag en houdt als het ware de zaklantaarn vast in de hoop dat de ander zo zelf een weg vindt. Soms is er een antwoord, vaak is dat een voorlopig antwoord, want een levensvraag stelt zich altijd opnieuw. En dan is de geestelijk verzorger erbij, om het, samen met de patiënt, bij die levensvragen uit te houden, als een soort teken van trouw, om uit te drukken dat iemand bij alle gevoel van machteloosheid een waardevol mens blijft. Sjoukje Eringa gaf aan dat geloof soms een rol speelt in de gesprekken, maar soms ook niet. De geestelijk verzorger sluit in de eerste plaats aan bij wat een patiënt zelf naar voren brengt en probeert in het gesprek te achterhalen uit welke bron iemand put om kracht te vinden. Soms is dat het geloof, maar soms ook niet. Sjoukje Eringa vertelt dat zij, naast de individuele gesprekken met bewoners, tweewekelijks in Vliethoven een huiskamerviering organiseert waarin een lied wordt gezongen, woorden van troost en bemoediging klinken en er aandacht is voor wat er bij de bewoners leeft. De vieringen, waarin per huiskamer zeven tot tien bewoners deelnemen, hebben een intiem karakter, bewoners voelen zich er veilig en geven uiting aan wat er in hen leeft. Zowel onze pastor Eelkje de Vries als onze ouderlingen hebben, door het brengen van een bezoek, vanuit onze gemeente pastorale aandacht voor gemeenteleden die zijn opgenomen in Vliethoven of Damsterheerd.  Aandacht vanuit de kerk, de gemeenschap waartoe zij behoren, kan hen troost geven en het besef dat zij niet zijn vergeten. We spraken met Sjoukje Eringa af dat we haar op de hoogte houden van onze contacten met gemeenteleden die zijn opgenomen, zodat zij op de hoogte is van onze aandacht voor hen en daarmee hopen bij te dragen aan hun welbevinden. 
Namens de taakgroep Pastoraat,
Frans Geluk
 
terug