Jaargang 41 nr 10, oktober 2026
 Hoewel wij ook in ons dagelijkse leven al een en ander met AI doen, houden wij er ons niet actief mee bezig. Het gaat in ieder geval mijn pet te boven. Ik gooi ook alle ontwikkelingen op één hoop. Ontwikkelingen die mij en vele anderen bezorgd maken, zoals deep fake, desinformatie, AI in drones, zelfsturende auto’s.
In de zestiger jaren waren er al mensen, die zich zorgen maakten over de technologische ontwikkelingen. Mogelijkheden, die ingezet kunnen worden ter vernietiging van schepselen op de aarde. Die zorg is alleen maar toegenomen. De kerken delen deze grote bezorgdheid. Sommige gelovigen zien het als een teken van de eindtijd. Het is een boeiende vraag of de kerk nog wat anders hierover te zeggen heeft. En natuurlijk daarnaar handelt. Eén van de laatste predikanten van de wijkgemeente Delfzijl-Noord, ds. Albert Ferwerda, heeft een boek geschreven. ‘Stamelend Halleluja’ Een Bijbels dagboek, waarin hij voor elke dag een kort Bijbelgedeelte verbindt met een lied. Met zijn toestemming hier de overdenking van 6 oktober. In the year 2525 (Exordium et Terminus) – Rick Evans Jezus zei: Als een licht ben ik in de wereld gekomen, opdat ieder die in mij gelooft niet in het donker blijft. Als iemand mijn woorden aanhoort en ze niet ter harte neemt, spreek Ik geen oordeel over hem uit. Ik ben niet gekomen om de wereld te oordelen maar om de wereld te redden. Wie Mij opzijzet en geen acht slaat op mijn woorden, oordeelt zichzelf. Het woord dat Ik gesproken heb, dat zal hem oordelen op de laatste dag’ Het evangelie naar Johannes 12: 46 – 48 Het stond op de eerste dag van de Amerikaanse hitparade op de dag van de maanlanding. Alles leek mogelijk voor de mens, maar is alles wat mogelijk is, ook wenselijk, vraagt Rick Evans zich een aantal jaren eerder af. Het liedje heeft meer dan twee jaar zonder ontdekt te zijn, zijn weg gezocht door kleine zaaltjes waar Zager & Evans optraden. En dan opeens breekt het door, het vervolg van de geschiedenis, die voor Woody Cuthrie zoveel duistere kanten had. Mochten in 2525 de mensen nog steeds voortleven, ze blijven dingen uitvinden. En in 3535, let op mijn woorden, dan halen ze alles wat ze zeggen uit een dagelijkse pil. In 4545 heb je geen tanden en ogen meer nodig, want er is niets meer waar je op kunt kauwen en geen mens kijkt meer naar je. In 5555 hangen je armen er nog maar zo’n beetje bij, net als je benen, want machines doen het werk. In 6565 heb je niet eens meer een partner nodig. Je kiest je zoon of dochter gewoon uit een glazen buisje. En dan slaat het liedje af in de richting van God. Want Die is er ook nog. Of niet? In 7510 If God is coming. Hij oughta make it by then, maybe He’ll look around Himself and say: “Guess it’s time for the judgement day”. Tijd voor de laatste dag. Maar bij God zijn duizend jaar als één dag en wij ook zo in 8510. God is gonna shake His mighty head. He ’ll either say: “I’m pleased where man has been, or tear it down and start again.  Gods oordeel. Hebben we het netjes gedaan, is er iets waar God plezier in kan hebben of hebben we er een grenzeloos rotzooitje van gemaakt? De mooie Latijnse ondertitel van dit liedje betekent ‘begin en einde’. God bepaalt. Zou de mens nog bestaan in 9595?, vraagt Evans zich af. Hij heeft de aarde tegen die tijd wel helemaal leeggeroofd zonder er ooit iets voor terug te geven. Christus geeft ons de keus. Of hem volgen en de weg gaan, die Hij wijst, of het oordeel laten komen. Die keus klinkt ook door in het liedje. Tienduizend jaar en miljarden tranen later komt er een einde aan het heersen van de mens over de aarde: But trough eternal night, the twinkling of starlight, so very far away, maybe, it’s only yesterday…. Hoop
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| terug | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||