Project Oeganda (mei 2026)
Project Oeganda (mei 2026)
 Dorothy (36) is opgegroeid in armoede. Mijn naam is Dorothy. Ik ben geboren in de chaotische tijd, toen dictator Idi Amin verjaagd werd uit Oeganda. Mijn vader heb ik nooit gekend. Hij werkte destijds als politieagent in de buurt van de hoofdstad Kampala. Hij is nooit teruggekomen. Misschien heeft hij ons in de steek gelaten. Maar ik denk dat hij vermoord is. Mijn moeder is nooit hertrouwd. Ze is een paar jaar geleden overleden aan aids. Mijn moeder en ik hadden een goede relatie, maar over haar ziekte wilde ze nooit praten. Ik heb de basisschool niet af kunnen maken. Het land verkeerde in chaos, de klassen waren veel te groot (meer dan 75 leerlingen) en leraren kwamen vaak niet opdagen. Soms kregen ze drie maanden geen salaris uitbetaald. Mijn moeder kon mijn hulp in het huishouden op ons stukje land (bijna 1,5 hectare) goed gebruiken. Ik hielp haar met cassave, maïs, bananen en wat groenten en kruiden verbouwen. We aten dat zelf en konden een deel tegen lage prijs verkopen. Ik groeide op in bittere armoede. Gelukkig hadden we twee koeien, waarmee we ons land konden ploegen en die wat melk gaven. Ik werkte een paar jaar als schoonmaakster in een klein hotel in de stad Soroti. Dat gaf wat extra inkomsten voor kleren, sandalen, houtskool om op te koken en medicijnen. Toen er een nieuwe eigenaar kwam werd ik ontslagen. Mijn laatste twee maanden salaris heb ik nooit gekregen. Ik was toen 17 jaar en leerde Moses kennen. Hij was aardig en had een baan. Ik raakte zwanger. Ons dochtertje overleed een paar dagen na de geboorte. Na een paar jaar volgden nog twee kinderen: onze zoon die nu 15 jaar is en onze dochter die nu 13 is. Moses verliet ons voor een andere vrouw, waarmee hij ook een gezin heeft. Gelukkig komt hij af en toe langs en draagt nog iets bij aan de opvoeding en scholing van onze kinderen. Ik werd lid van een spaargroep Een medewerkster van Kerk van Oeganda bezocht onze buurt en vroeg wie er interesse zou hebben om een spaargroep op te richten. Het bleek een ideale mogelijkheid te zijn om mijn situatie te verbeteren. Ze leerde ons dat sparen vrijwel nooit lang lukt, als je het in je eentje doet. Er zijn altijd dringende uitgaven waardoor je je spaargeld opmaakt. Maar als je met zo’n 15 buurvrouwen spaart, mensen die je kent en vertrouwt, dan lukt het veel beter. Ik heb soms moeite om mijn wekelijkse bijdrage te leveren, maar tot nog toe is het steeds gelukt. Twee keer lukte het niet en zou ik een boete moeten betalen, maar beide keren kon ik toen geld lenen van een buurvrouw. U kunt uw bijdrage overmaken op het bankrekeningnummer van de MWD ten name van: Diaconie Prot. Gem. te Delfzijl inz. Zending-Werelddiaconaat NL55RABO0373745303 o.v.v. OEGANDA waarvoor onze hartelijke dank. | ||
| terug | ||